Eski torna tezgahları, elde tutulan bir aletle kesim yaparken iş parçasını döndürmek için ipler kullanılarak elle veya ayakla çalıştırılırdı-. 1797'de İngiliz mekanik mucidi Maudsley, vidayla çalışan bir takım tutucuya sahip modern tornayı-yarattı ve 1800'de, işlenen dişin ilerleme hızını ve adımını değiştirmek için vites değiştirmeyi benimsedi. 1817'de başka bir İngiliz, Roberts, iş mili hızını değiştirmek için dört-kademeli makara ve arka makara mekanizmasını kullandı. Mekanizasyonu ve otomasyonu geliştirmek için 1845'te Amerikalı Fitch taret torna tezgahını icat etti. 1848'de Amerikan döner torna tezgahı ortaya çıktı. 1873'te Amerikalı Spencer, tek{14}}milli bir otomatik torna tezgahı yaptı ve kısa bir süre sonra da üç- iş milli bir otomatik torna tezgahı yaptı.
20. yüzyılın başlarında tek motorla tahrik edilen dişli kutularına sahip torna tezgahları ortaya çıktı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra mühimmat, otomobil ve diğer makine endüstrilerinin ihtiyaçları nedeniyle çeşitli yüksek-verimli otomatik tornalar ve özel torna tezgahları hızla gelişti. Küçük-partili üretimin verimliliğini artırmak için, hidrolik kopyalama cihazlarıyla donatılmış torna tezgahları 1940'ların sonlarında yaygın biçimde benimsendi ve çok- takımlı torna tezgahları da geliştirildi. 1950'lerin ortalarında,-delmeli kartlı, pin plakalı ve çevirmeli anahtarlı, program kontrollü torna tezgahları geliştirildi. Sayısal kontrol teknolojisi 1960'lı yıllarda torna tezgahlarında kullanılmaya başlanmış ve 1970'li yıllardan sonra hızlı bir gelişme göstermiştir.